Oturduğu yerde ellerini yüzüne kavuşturup kafasını öne eğerek;
“Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu nereden biliyoruz? Sınırların, nereden başlayıp, nasıl sonlandığına, kim karar veriyor?” gibi sorular, makineli tüfekten fırlayan mermiler gibi üzerine yağıyordu.
Mağdurken, kuvvetsizken, geçerli olan kurallar, muktedirken hükmünü yitiriyor muydu?
Yoksa hükümler, yeni mağdurlar için, hala geçerli miydi?
Mağdurken, kötü olan şey, muktedirken, mubah mı sayılıyordu?
Yakıcı fark edişinin en iç acıtıcı olanı, bir yönüyle mağdur olan bu insanların, diğer yönleriyle zalim oldukları, hakikati miydi?
Evet ki evet…
Mağdur zalimler ve zalim mağdurlar…
Köleler olmazsa Firavunlar olur muydu?
Veya tam aksi mümkün müydü?
Her bir köle Firavunun sistemi dâhilinde mağdurken aynı zamanda, zulme rıza göstermesi meselesinde, zalim değil miydi?
Birbirlerinin zaaflarından yararlanmıyorlar mıydı?
Gerektiğinde yaşadığı kölelik sistemi içinde bir parça avantaj elde etmek adına, arkadaşlarını, dostlarını, kardeşlerini, birer bahaneyle, şu veya bu biçimde mağdur etmiyorlar mıydı?
Taa Firavun zamanına gitmeye ne lüzum vardı…
Aynı esaslarla, benzer hadiseler, dünyanın her yerinde farklı zaman dilimlerinde, hiç ara vermeksizin, yaşanmıyor muydu?
Dr. Bünyami Ünal sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.